Categorie: Nieuws

Jelle de Graaf over de toekomst van de Piratenpartij

Jelle de Graaf is de eerste volksvertegenwoordiger van de Piratenpartij in Nederland. In dit stuk laat hij de weg zien die de Piratenbeweging in Nederland kan inslaan na de Kamerverkiezingen.

Na de voor de Piratenpartij dramatisch verlopen Kamerverkiezingen moeten we ons bezinnen. Het evalueren van de campagne alleen is niet genoeg. Als we na deze verkiezingsnederlaag bestaansrecht willen houden moeten we de fundamentele vraag stellen waar wij voor staan.

Alleen wanneer we elkaar diep in de ogen kijken en het fundamentele gesprek aangaan over waar we voor staan kunnen we vooruit”

Ondanks onze aansprekende lijsttrekker, de veelbelovende start van de campagne (inclusief de bijbehorende media-aandacht), de oprichting van lokale afdelingen en de grote groei van het aantal leden heeft de Piratenpartij deze verkiezingen amper meer stemmen gekregen dan vier jaar geleden. In mijn stad Amsterdam zijn we ten opzichte van de gemeenteraadsverkiezingen in 2014 zelfs flink gekrompen. Deze verkiezingen hadden voor de Piratenpartij een dramatische uitslag.

Ik ben blij dat het bestuur voortvarend heeft aangekondigd een evaluatie naar de verkiezingscampagne te starten. Belangrijker dan dit praktische onderzoek is echter het fundamentele gesprek dat we moeten voeren over onze koers. Met welke onderwerpen we ons bezighouden is duidelijk. De impact hiervan op de levens van mensen en waar we met ons land naartoe willen hebben we de afgelopen maanden niet voor het voetlicht kunnen brengen, als we het hier al over eens waren. Dit is ons gezamenlijk falen.

Alleen wanneer we in een open gesprek met elkaar bespreken waar we met Nederland naartoe willen, wat ons overkoepelende verhaal is, kunnen we vooruit. Alleen dan houden we na deze verkiezingsnederlaag bestaansrecht. In dit stuk geef ik mijn richting aan. Ik nodig je van harte uit om mee te denken.

Verandering komt niet van boven, maar van onderen”

Mensen zijn bezorgd. In de zorg heeft menselijk contact het verloren van een doorgeslagen marktdenken. Het onderwijs leidt ons niet op tot vrije kritische mensen, maar tot deelnemers aan de economie. Hoewel die economie een structurele werkloosheid kent moeten mensen zonder baan zich toch constant verantwoorden aan een wantrouwige overheid. In het bestrijden van klimaatverandering loopt de overheid jaren achter op talloze maatschappelijke initiatieven. Mensen zijn beter geinformeerd dan ooit, maar het politieke systeem maakt hier geen gebruik van. De oude structuren knarsen in hun voegen.

Men snakt naar verandering. De Kamerverkiezingen hebben echter wel voor flinke verschuivingen tussen partijen, maar niet voor verschuivingen tussen ideeën gezorgd. Verandering hoeven we uit de Kamer de komende jaren niet te verwachten. Toch ben ik hoopvol. Terwijl machtsvertoon, symboolpolitiek en cynisme het in Den Haag hebben gewonnen broeit onder de oppervlakte een tegenbeweging.

Over de hele wereld komen mensen samen om verantwoordelijkheid te nemen voor hun omgeving. Deze glokale beweging, met als motto ‘think global, act local’, zit in het midden van een creativiteitsexplosie. Ideeën voor een economie die goed is voor mens én milieu, democratische experimenten en nieuwe concepten van macht en arbeid schieten als paddestoelen uit de grond. Verandering komt niet van boven, maar van onderen.

Mensen pakken zelf de handschoen op nu oude structuren en instituties het laten afweten”

Toen in het Brabantse dorpje Sterksel de laatste winkel haar deuren moest sluiten zijn bewoners een coöperatie begonnen om zelf een supermarkt te runnen. In Rotterdam beheert een groep mensen haar eigen sociale huurwoningen. Het Friese Bolsward is de eerste stad die een eigen energiecoöperatie heeft. Om te zorgen dat onze zieken en ouderen er niet alleen voorstaan is een groep bewoners van Zoetermeer zorgverleners direct aan hulpbehoevenden gaan koppelen. Het zijn voorbeelden van mensen die de handschoen oppakken nu oude structuren en instituties het laten afweten. Ze geven vorm aan een nieuw soort burgerschap. Zelfredzaamheid, verantwoordelijkheid nemen voor elkaar, mede-eigenaarschap over je omgeving en vertrouwen in de kracht van mensen zijn hier de basis van.

Commoners – mensen die samen zaken als hun voedselvoorziening, de zorg voor ouderen of het opwekken van duurzame energie oppakken – zitten te wachten op een politiek die hen ondersteunt. De dorp- en stadmakers die mensen verbinden en talloze inspirerende lokale initiatieven opstarten rekenen op een overheid die ze de ruimte geeft en waar ze op kunnen terugvallen. De dwarsdenkers, kantelaars en vernieuwers verdienen een politiek waar verschil van inzicht geen doodzonde is, maar juist op waarde wordt geschat.

De afgelopen maanden heeft een groep inspirerende mensen die onze idealen dagelijks in de praktijk brengt zich voor de Piratenpartij uitgesproken. Sommige stonden zelfs op onze kieslijst. Als dorp- en stadmaker verbindt Floor Ziegler mensen met elkaar en heeft ze vele culturele projecten en ontmoetingsplekken op poten gezet, Teun Gautier is oprichter van de Coöperatie. een coöperatieve uitgeverij voor en door freelancers, kantelaar Petra Downs brengt duurzame initatieven bij elkaar en wereldredder Tjerk Feitsma is goed op weg 100.000 goede daden te hebben gekickstart.

Ons verhaal zijn al die bottom-up vernieuwers van Nederland”

Belangrijke thema’s als burgerrechten, democratisering, klimaatverandering en nieuwe vormen van economie komen samen bij de bottom-up vernieuwers van Nederland. Zij verbinden de onderwerpen waar wij ons als Piraten mee bezig houden. Zij zijn ons verhaal. Tijdens onze ‘beeldenactie‘ hebben we laten zien welke historische denkers onze ideeën hebben gevormd. Nu is het tijd ons open te stellen voor iedereen die ze in de praktijk brengt.

Als bottom-up beweging moeten we niet zenden maar in gesprek gaan, niet alleen praten maar actief helpen bij initiatieven die onze omgeving beter maken. Als we ons omvormen van beperkte politieke issue-partij naar een beweging die niet alleen over verandering praat, maar haar in de praktijk brengt houden we bestaansrecht. Samen kunnen we de bestaande structuren en instituties kantelen.

Uitslag verkiezingen

Beste kiezers,

Heel erg bedankt voor jullie stem. Ondanks jullie steun hebben we helaas geen zetel gehaald in de Tweede Kamer. Dat is teleurstellend. De komende tijd zullen we ons beraden op wat dit voor de partij betekent. In april komen we op een ALV bij elkaar om verder te werken aan de toekomst van de Piratenbeweging in Nederland, we hopen van harte jullie daar te zien.

PPNL

Pitch Matthijs Pontier bij Nieuwe Partijen Debat

Matthijs Pontier is kandidaat #2 voor de Piratenpartij bij de Tweede Kamerverkiezingen. Dit is de uitgeschreven tekst van de pitch van Matthijs bij het Nieuwe Partijen Debat van 11 maart.

De Piratenpartij is een internationale politieke beweging, die na IJsland nu ook Nederland gaat veroveren!

De Piratenpartij staat voor vrijheid.

Vrijheid bereik je door machtsspreiding.

Door machtsspreiding voorkom je, dat de overheid of grote bedrijven de baas gaan spelen en zo jouw vrijheid bedreigen.

Wij staan voor een Nederland,

waarin de overheid jou niet bespiedt,

maar juist openheid geeft over haar eigen handelen;

waarin lobbyisten van grote bedrijven het nakijken hebben,

omdat iedereen een eerlijke kans krijgt op inspraak;

waarin corruptie wordt aangepakt,

terwijl burgers en kleine bedrijven juist worden vrijgelaten;

en waarin het delen van kennis, kunst en cultuur wordt bevorderd in plaats van bestraft.

 

De Piratenpartij wil zekerheid bieden over de basis,

door een basisinkomen, goede zorg en goed onderwijs.

We zien dat niet als product op een markt, maar als burgerrecht.

Vanuit die zekerheid heb je meer vrijheid om je eigen keuzes te maken

en vrij te ondernemen en daarbij risico’s te kunnen nemen,

want dat zorgt voor innovatie in de economie.

 

Als je je systeem baseert op vertrouwen in plaats van wantrouwen,

dan kun je een hoop bureaucratie en controles schrappen.

Dat is niet alleen goed voor onze vrijheid, maar maakt de overheid ook stukken goedkoper en efficienter!

 

De Piratenpartij is de enige partij die technologische ontwikkelingen goed genoeg snapt,

om te zorgen dat dit goed uitpakt voor ons allemaal, en niet slechts een handjevol grote bedrijven.

Met onze kennis in de Kamer zullen er niet langer miljarden verspild worden aan mislukte ICT-projecten.

Wij gebruiken technologie ook niet om mensen te bespieden en te onderdrukken,

maar voor empowerment; via e-democracy waarin wij samen beslissingen kunnen maken,

zodat de overheid weer in dienst komt te staan van de burger, in plaats van andersom.

 

Wij zorgen ervoor dat jij weer de dienst uitmaakt.

Dus stem 15 maart op lijst 20 voor democratie 2.0.

Pak de controle terug. Stem Piratenpartij!

Scholieren Stedelijk Gymnasium Leiden voeren campagne voor Piratenpartij

De Piratenpartij krijgt steeds meer steunbetuigingen en aanbiedingen om te helpen met de campagne binnen. Hieronder waren enkele enthousiaste scholieren van het Stedelijk Gymnasium Leiden. Zij hebben van ons promotiemateriaal gekregen om campagne mee te kunnen voeren op hun school. Het leuke is dat deze scholieren ook zelf posters voor de Piratenpartij hebben ontworpen. Omdat wij deze posters erg cool vinden publiceren we ze bij deze graag hieronder.

PP_final_DitGesprekIsNietPrivé PPNL_Facebook PP_final_HierGaatHetHeen StemPrivacyPPNL Poster def

 

Subsidiariteit, pluriformiteit, zelfbeschikking en de spreiding van macht

Opiniestuk door Wiel Maessen, nummer 14 op de kieslijst

De Piratenpartij staat voor individuele vrijheid. Daarnaast staat de PPNL achter het subsidiariteitsbeginsel, het uitgangspunt dat binnen de overheid zaken die op een lager bestuursniveau geregeld kunnen worden niet op een hoger niveau hoeven te worden bepaald. Hierdoor is de betrokkenheid van burgers bij het beleid groter en is er minder concentratie van macht. Ook biedt het laagste bestuursniveau meer mogelijkheden om E-democratie in te voeren, waardoor de betrokkenheid van burgers nog verder kan worden bevorderd en een veel grotere kennispool kan worden ingeschakeld bij het lokale beleid.

De perverse prikkel van meer macht

De huidige trend in de politiek, met name aangeblazen door de PvdA en D66, is er een van steeds meer machtsconcentraties: gemeentes moeten groter en daardoor krachtiger worden en steeds meer beslissingen over ons politieke beleid worden gedelegeerd naar internationale organen als de EU en naar ondemocratische en bureaucratische organen als de VN en onder haar vallende organisaties als de Wereldgezondheidsorganisatie. De perverse prikkel van meer macht drijft de politiek. Fijn voor de industriële lobby’s, die minder inspanningen hoeven te verrichten om hun invloed op besluitvorming uit te oefenen, maar minder fijn voor de burgers die eens in de vier jaar een parlement mogen kiezen waarna hun invloed ophoudt.

Zo lijkt de democratie het meest op een supermarkt waar je alleen kant-en-klaarmaaltijden kunt kopen. In plaats van zélf je maaltijd te kunnen samenstellen word je in een keurslijf gegoten van voorgebakken combinaties van standpunten. Die democratie is aan een nieuwe versie toe: “Politiek 2.0”.

Kortom, de politieke besluitvorming verwijdert zich steeds meer van de burger en de invloed van de burger tijdens een rit van vier jaar is minimaal. Dat wordt ook bevestigd door een recent onderzoek waaruit blijkt dat de verdere schaalvergroting van het gemeentelijke beleidsniveau de interesse van burgers in lokale verkiezingen sterk laat afnemen. Ondanks dat zie je steeds weer pleidooien voor grootschalige gemeenten.

Subsidiariteit

Recente regeringen hanteerden steeds het subsidiariteitsargument op het moment dat ze daarmee op hun eigen begroting konden bezuinigen (zie de recente ontwikkelingen met de zorgwet en de jeugdzorg overgang), maar democratische argumenten hebben we nooit voorbij zien komen. De huidige politieke cultuur zit daarvoor te veel op het pad van verkrijgen en behouden van macht en het opbouwen van een controlemaatschappij. Men is vergeten waar democratie nu echt voor staat: invloed van de burger op het beleid. Geen wonder dat de kiezer zijn respect voor de politiek verliest en probeert onder haar betuttelende regeltjes uit te komen.

Toepassing van het subsidiariteitsbeginsel kan aan deze trend een halt toeroepen en (het gevoel van) zelfbeschikkingsmogelijkheden en vrijheid van de individuele burger significant laten toenemen. Aan de andere kant kan de al tientallen jaren zichtbare toename van de vervreemding van de politiek – en de onmacht die door de burger wordt ervaren om de politiek te beïnvloeden – daardoor bestreden worden.

Pluriformiteit

visjes

Door meer invloed van de lokale bevolking op het bestuur zullen er ook grotere verschillen tussen gemeentes gaan optreden. Met name de PvdA is daar typisch weer tegen. Partijen als de PvdA (maar ook D66) gaan er blijkbaar van uit dat elke burger een grijze muis is met een aantal standaard behoeften: ‘one size fits us all’. Ze vergeten daarbij dat bijvoorbeeld stedelijke- en plattelandsgemeenten veel culturele verschillen hebben en daardoor anders bestuurd zouden moeten worden. Grotere bevolkingsconcentraties leveren altijd meer problemen op en daardoor meer regeltjes. Regeltjes die door de landelijk wonende bevolking als overdreven en ongewenst worden gezien (‘stadse regeltjes’). Samenvoeging van landelijke en stedelijke gemeentes zijn om die reden al minder wenselijk.

Daarbij komt nog dat door meer verantwoordelijkheden naar de gemeentes te brengen, de aandacht voor het werk van de lokale bestuurders toeneemt. Dit geeft voordelen: de kans op corruptie vermindert en mensen krijgen nieuws dat relevanter is voor hun dagelijkse realiteit, waar ze wél wat mee kunnen.

Kleinschalige experimenten

Op lokaal niveau ligt er de mogelijkheid kleinschaliger te experimenteren; hier is de verandering mogelijk waarop men zich blind staart in Den Haag of in de grote steden. Zo zijn er in onder andere het Verenigd Koninkrijk al ‘transition towns’, waar experimenten worden uitgevoerd op het gebied van eigen lokale energieopwekking en kleinschalige economische en milieuvriendelijke projecten.

Conclusie

De PP gaat er van uit dat mensen niet allemaal gelijke behoeftes hebben en bovendien een vrijheid van keuze. Die diversiteit in bestuur is in die visie juist een plus, omdat burgers dan kunnen kiezen tussen woon- en/of werkgemeentes en daaruit díe gemeente kunnen kiezen waar ze zich het meest thuis voelen. Dat levert meteen meer betrokkenheid op met het lokale bestuur en daarmee betere democratie. Vrijheid, blijheid dus.

Kortom, het zwaartepunt van de politiek dient, waar dat mogelijk en logisch is, significant te verschuiven naar het lagere bestuursniveau van de gemeente. Zo kan de burger weer meer vat krijgen op de politiek en verminderen de frustraties. De verdere samenvoeging van gemeentes moet om diezelfde redenen stoppen.

Piratenpartij lanceert Kamergotchi generator

In de televisie uitzending van Arjen Lubach op 19 februari werd de ‘Kamergotchi’ app gelanceerd. Je kan dat stukje van de uitzending op Youtube terugzien.

In die app kan je zorgen (of juist niet) voor een Tweede Kamerlid en zo kan je punten verzamelen. Af en toe zegt je Kamergotchi poppetje dan grappige dingen tegen je. Het spelletje is in de eerste paar dagen al meer dan 500.000 keer gedownload.

Wij bij de Piratenpartij vinden humor heel belangrijk. En ook dat je goed zorgt voor Kamerleden. Volksvertegenwoordiger zijn is namelijk een erg verantwoordelijke baan en heel veel werk om goed te doen.

We vinden heel veel werk helemaal niet erg en we vinden een goede volksvertegenwoordiging heel belangrijk. Daarom kan je op 15 maart op ons stemmen.

Samen hebben de leden van de Piratenpartij het verkiezingsprogramma geschreven, daarin kan je lezen hoe wij dat gaan doen. Je kan het hier lezen. Bij de Piratenpartij werken we graag met iedereen samen. Als Kamerleden blijven wij ook na 15 maart met jou in gesprek en nu kan ons Kamergotchi poppetje dat ook!

In de Kamergotchi #hoedan generator van de Piratenpartij.

Wat zou jij aan onze Kamergotchi Ancilla willen vragen en wat zou jouw antwoord zijn als jij het voor het zeggen had?

Als je je plaatjes maakt en stuurt over Twitter of Facebook, zouden we het leuk vinden als je er #PPNL en #JouwKeuze bij zet. Wij zijn van de Piratenpartij Nederland (#PPNL) en #JouwKeuze om in vrijheid te kunnen zeggen en doen wat jij wilt, ook op internet, vinden wij het belangrijkste wat er is.

De zorg moet weer van en voor de burger worden

Door Leo van Oudheusden, kieslijst #20

In de zorg komen veel belangrijke maatschappelijke aspecten samen: privacy, veiligheid van vertrouwelijke informatie en burger/zorgrechten. Al deze aspecten staan onder toenemende druk. Er moet steeds meer verantwoording worden afgelegd. Er is sprake van een paranoïde houding jegens zorgverleners.

Het huidige zorgstelsel is onder andere erg kostbaar door de vele overhead dan wel administratieve kosten voor het ziekenhuis en andere zorgverleners.

Single payer systeem

Landen zoals Canada en Schotland met een single payer systeem hebben circa 11.5% overheadkosten in hun ziekenhuizen, terwijl in Nederland de ziekenhuizen tegen de 20% aanzitten. De Nederlandse ziekenhuizen hebben in totaal ca € 4 miljard aan overheadkosten. Hieruit volgt dat bij een single payer systeem in Nederland 40% bespaard kan worden. Dat wil dus zeggen anderhalf miljard euro. De kosten van de verzekeraars bij het huidige ingewikkelde DBC-systeem zijn er nog niet in betrokken. Ook de wervingskosten in de laatste maanden van het jaar zijn aanzienlijk. Volgens sommigen bedragen deze ca € 500 miljoen. Een Zorgfonds als single payer kan dus veel geld (2 miljard) schelen. Het Zorgfonds heeft een toeziend college bestaande uit door loting gekozen burgers. De wet regelt de democratische bevoegdheden. Loting versterkt de betrokkenheid van burgers bij het zorgstelsel.

Bij een single payer systeem in Nederland kan 40% bespaard worden. Dat wil dus zeggen anderhalf miljard euro.

De inkoop van met name de zeer dure medicijnen kan landelijk geschieden. Bij prijsafspraken dient ook gekeken te worden wie de basisresearch van dergelijke medicatie gedaan heeft. Veelal zijn dat universiteiten met publieke middelen. Zoals op DWDD betoogd is kan dit voor sommige vormen van medicatie wel een factor 50 keer schelen als men het in eigen beheer laat produceren. Hier valt nog heel wat te verdienen!

Onbetaalbaar

Zorgkosten

Momenteel is het verder nu zo dat meer dan 330.000 mensen hun basispremie niet meer kunnen betalen. Dit aantal neemt voortdurend toe! Mensen met een minimum inkomen zijn dus de klos in het huidige systeem. Dit geeft een sterke indicatie van de onhoudbaarheid aan van het huidige systeem. Ervan uitgaand dat naast de basispremie ook het eigen risico niet betaald wordt, is dit een kostenpost van circa een half miljard euro.

De zogenaamde vrije artsenkeuze staat momenteel weer langs een omweg onder druk. De grote zorgverzekeraars bieden budgetpolissen aan die slechts toegang geven tot een beperkt aantal ziekenhuizen. Zo is het UMCG niet gecontracteerd voor een aantal budgetpolissen van grote zorgverzekeraars. Dergelijke polishouders dienen zich dus te wenden tot het enige andere ziekenhuis in Groningen.

Regionalisatie

Momenteel zijn er veel schotten in de zorg. Pogingen om deze schotten te doen verminderen, mislukken bijna geheel. Samenwerking verloopt moeizaam. De marktwerking in de zorg staat een goede verdere ontwikkeling van samenwerking in de weg. Samenwerking is echter een belangrijke sleutel bij de kostenbeheersing. Tot nu toe is samenwerking verboden door deze regering en het parlement.

Regionalisatie van de zorg in een single payer system is hiervoor de oplossing. Een regionale zorgautoriteit is verantwoordelijk voor het regionale functioneren. Deze autoriteit wordt eveneens gecontroleerd door burgers gekozen door loting. Deze burgers hebben zich gemeld na een regionale oproep. Overheersing door beroepsbestuurders is dan niet mogelijk.

Op regionaal niveau zijn er momenteel diverse initiatieven om tot een goede samenwerking te komen. De regio Leiden is daarmee bezig evenals de regio Rijnmond. De regionale ontwikkeling van Integrated Care kan daarmee op gang komen. Dit is een belangrijke voorwaarde voor een goede patiëntenzorg met patiënteninspraak. Ook kunnen de kosten daarmee beter gereguleerd worden. Regionalisatie van de zorg geeft een veel betere zorg en maakt ook inspraak van de burgers en patiënten mogelijk.

Privacy

Privacy is een belangrijk aspect van de zorg. Niemand wil dat zijn of haar persoonlijke gegevens zomaar toegankelijk zijn voor anderen. Het instellen van een regionale zorgdata warehouse kan hierin een oplossing brengen. Alle privacygevoelige informatie van alle zorgverleners wordt hierin automatisch opgeslagen. De laatste maanden worden er dagelijks veel datalekken in de zorg gemeld in de media. Het aantal staat nu op meer dan 5000!! Er zijn momenteel veel afzonderlijke servers waar data worden opgeslagen. Gezien het grote aantal datalekkages is de afscherming volstrekt onvoldoende.

De laatste maanden worden er dagelijks veel datalekken in de zorg gemeld in de media. Het aantal staat nu op meer dan 5000!!

De afscherming bij een zorgdata warehouse kan maximaal geschieden door ICT experts op beveiligingsgebied (meervoudige apart ingestelde firewalls, datakluizen, blockchain). Een patiënt heeft dan de mogelijkheid om aan te geven wie en wanneer tot welke delen van het dossier toegang heeft. Alle door de patiënt gebruikte medicatie staat dan in één bestand. De patiënt krijgt dan per email te weten wie zijn data geraadpleegd heeft. Er is dan altijd controle mogelijk. Een dergelijke zorgdata warehouse moet ook bouwkundig bestand zijn tegen van buiten komende calamiteiten (overstromingen, etc).

Nieuw ministerie

Gezien de complexe problematiek is een ministerie van digitale infrastructuur noodzakelijk om deze en andere ICT problemen in goede banen te leiden.

Alle bovengenoemde zaken kunnen alleen tot stand komen als het onderscheid tussen betaler en zorgverlener komt te vervallen en er een goede samenwerking tot stand komt.

De toekomst van de euro voor Nederland

Dit is een opiniestuk van kandidaat #3 Rico Brouwer

De bankensector lijkt weinig van de laatste crisis te hebben geleerd. De roep om hervorming van de euro wordt luider, maar van opvolging is nog geen sprake. Veel noodzakelijke hervormingen zijn politieke zelfmoord, in de verkiezingscampagne proberen de partijen deze discussie daarom te mijden, zo stelt Koen Haegens op 18 februari in de Volkskrant.

Ook in deze verkiezingscampagne is er weer sprake van een afruil tussen lange termijn kansen en korte termijn scoren. Partijen hebben het in de verkiezingscampagne over schuiven met zoveel miljard hier of daar. Maar wie een eerlijk en transparant verhaal wil voorleggen aan de kiezer, zal de financiële dilemma’s waar we voor staan moeten delen met de kiezer. De drie grootste hebben betrekking op de toekomst van de euro, de hervorming van de financiële sector en de beleidskeuzes voor de begroting.Toekomst van de euro, VK

De toekomst van de euro voor Nederland

Het probleem van de Eurozone is dat er geen fiscale unie is. Hierdoor kunnen landen hun monetaire beleid niet aanpassen op de economie en zit de Eurozone inmiddels in wat lijkt op een permanente crisis. Vóór de euro er was zouden landen met een begrotingstekort geld bijdrukken om hun munt te devalueren en de export te laten toenemen. Binnen de eurozone worden ze nu gedwongen tot prijsverlagingen en structurele hervormingen die ingaan tegen de lokale politieke wil. Hierdoor valt er vraag uit en ontstaat er steeds meer werkloosheid in die landen. Door dit falende beleid is het inmiddels de Europese Centrale Bank geworden die geld bijdrukt en met middelen die er niet geschikt voor zijn probeert de economie aan te jagen om deflatie te voorkomen. Dat beleid maakt de euro instabiel en dat raakt ook Nederland. In een wereld waarin door digitalisering grenzen vervagen zou een fiscale unie geen onlogische stap zijn, maar in de praktijk lijkt dit door met name culturele verschillen en het huidige sentiment niet haalbaar. Als het niet haalbaar is moet je dus een alternatief plan voorleggen. In het programma van de Piratenpartij staat daarom: ‘Om minder afhankelijk te worden van de euro wil de Piratenpartij mogelijkheden uitwerken voor een muntunie met gelijk fiscaal beleid, met landen die cultureel en economisch op ons lijken’.

Hervorming van de financiële markten

Banken zijn nu niet gezond en zijn te groot om failliet te laten gaan bij tegenslag. Negen jaar na de kredietcrisis is er op dat vlak niets veranderd. Een hervorming van de sector betekent dat een verlies moet worden genomen. Voor marktwerking is het juist belangrijk dat marktpartijen die niet goed functioneren worden vervangen door concurrenten. De uitkomst van de hervormingen uit het programma van de Piratenpartij is een markt met spelers die failliet kunnen gaan zonder maatschappij ontwrichtende gevolgen. Met banken en complementaire munten (zoals bitcoin en lokale munten) die zich van elkaar onderscheiden. Met innovatieve producten en diensten die zijn afgestemd op de afnemers.

Een bank heeft twee functies, kredietverstrekking en betalingsverkeer. Iedereen heeft baat bij goed betalingsverkeer, maar in Nederland (en andere Europese landen) komen vrijwel geen nieuwe banken met betaaldiensten op de markt. De banken die er zijn verschillen weinig van elkaar. Daarnaast hebben ze allemaal een eigen database met betaalgegevens en ze zoeken naar manieren om aan die betaalgegevens geld te verdienen. Betaalgegevens zijn jouw gegevens, niet die van de bank. Ze zouden geen verhandelbaar product mogen zijn. We willen in plaats daarvan juist de mogelijkheden om anoniem te kunnen betalen versterken. Cash is daar een belangrijk onderdeel van en zou overal geaccepteerd moeten worden, zowel contant als digitaal.

Betalingsverkeer zorgt voor schommelingen in de liquiditeit van banken, wat in 2008 voor een groot probleem zorgde. Het loskoppelen van betalingsverkeer van de kredietfunctie van banken staat daarom in het verkiezingsprogramma van de Piratenpartij.

Banken zullen als gevolg van die verandering alleen nog maar krediet verstrekken en het maakt de weg vrij voor full reserve banking. Banken zullen kapitaal moeten aantrekken want ze zullen een overtuigende propositie moeten hebben voor spaarders met overtollig geld op hun betaalrekening. Daarbij zijn dan geen garanties nodig vanuit de overheid, behalve de gegarandeerde tegoeden op de betaalrekening. De prijs van deze hervorming, de benodigde herkapitalisatie van banken, weegt op tegen de nadelen van doorgaan op de huidige weg van instabiliteit.

Beleidskeuzes en de begroting

De uitgaven aan de zorg en sociale zekerheid zijn veruit de grootsten op onze begroting (samen 154 miljard op een begroting van 264 miljard). Hervormingen van het patent- en octrooirecht (Piratenpartij kernpunten) hebben in zich om de kosten in de zorg sterk te verlagen, net zoals het weghalen van het winstmodel van zorgverzekeraars. Het programma van de Piratenpartij pleit daarnaast voor een hervorming van woningcorporaties ten behoeve van meer betaalbare huurwoningen en pleit voor een ombuiging van ons sociale stelsel naar een basisinkomen.

De begroting maken we ten behoeve van zekerheid in basisbehoeften, zoals je inkomen en een betaalbare plek om te wonen. De vrijheid voor iedereen om je eigen keuzes te kunnen maken is daarin voor ons van het grootste belang.

 

Discussieer hierover verder met Rico op Twitter.

De privacy-gevaren van e-mail

Vrijwel iedereen heeft tegenwoordig wel minimaal één e-mailadres. De meeste mensen met een beetje online bestaan hebben er al gauw meerdere.

E-mail is volledig ingeburgerd en we kunnen eigenlijk niet meer zonder een mailadres. De belangrijkste zaken doen we via e-mail: onze online accounts bevestigen, onze vergeten wachtwoorden achterhalen, belangrijke documenten verzenden en ontvangen en heel soms de foto’s die te privé zijn voor social media naar vrienden of familie sturen.

Wat veel mensen zich echter niet realiseren is dat een e-mailtje te vergelijken is met een ansichtkaart. Je bericht, foto of document wordt niet verpakt in een envelop, maar wordt los door de digitale postbodes van A naar B gebracht. En die postbodes kunnen dan dus ook alles inzien. Bovendien worden e-mails niet fysiek verplaatst, maar telkens gekopieerd. Al die digitale postbodes hebben dus minimaal één kopie van je e-mail en van al je bijlagen. Een extra kopietje is zo gemaakt, je zou het niet door hebben als een kwaadwillende dit ergens in het verzendproces doet.

Nou kun je natuurlijk je e-mails versleutelen. Er zijn online genoeg handleidingen te vinden hoe dat moet, en als je geluk hebt is er bij jou in de buurt misschien wel een cryptoparty, waar je geholpen wordt om e-mailversleuteling op je laptop te installeren. Maar realiseer je wel dat een e-mailtje altijd een soort ansichtkaart zal blijven. Het enige dat je kunt versleutelen is wat je achterop de kaart zet. De postbodes kunnen nog altijd zien wanneer en naar wie jij je digitale ansichtkaarten stuurt, al zijn natuurlijk je bijlagen wel versleuteld.

postcardWat ook vrijwel niemand weet is dat als je een e-mail eenmaal hebt ontvangen, je nog steeds om je privacy moet denken. De verzender kan namelijk zien of, wanneer en hoe vaak jij je mail bekijkt. Iedere keer dat je een e-mail opent worden namelijk alle plaatjes geladen. Ook de plaatjes die niet als bijlage in de mail zitten. Deze plaatjes staan op internet en worden door je e-mailprogramma ingeladen. De verzender zorgt dat jouw mailtje een uniek adres gebruikt om dat plaatje op te halen. Zo kan hij bijhouden of dat plaatje via dat unieke adres wordt geladen van zijn internetsite. Zo ziet hij dus of jij je mail al geopend hebt. En aangezien je e-mailprogramma dat iedere keer doet als het mailtje op je scherm verschijnt, weet de verzendende partij precies hoe vaak jij je mail bekijkt.

Gelukkig kun je je hier redelijk gemakkelijk tegen beschermen. Het enige wat je hoeft te doen is in de instellingen van je e-mailprogramma de optie dat plaatjes van het internet worden ingeladen úit te zetten. Helaas bieden niet alle e-mailprogramma’s deze mogelijkheid; bijvoorbeeld de Gmail app van iOS heeft deze optie niet (meer). Ik raad je dan ook aan deze app meteen te verwijderen.

Het kan nog erger. Bij het inladen van de plaatjes van internet wordt er vaak een cookie meegestuurd naar je browser, ondanks dat het verboden is om dit ongevraagd te doen. Het gevolg is dat de sites die dit doen je e-mailgedrag aan je internetgedrag kunnen koppelen. Zo wordt zonder dat je er iets van merkt álles van je bijgehouden en aan elkaar gekoppeld.

Zet de optie voor het inladen van externe afbeeldingen eens uit en je zult meteen zien hoe vaak deze techniek gebruikt wordt, want veel e-mails zullen lege witte vlakken bevatten. Vraag je vervolgens af wat het belang van de verzender zou zijn om jou dit soort bespionerende e-mails te sturen. Is het je collega die wil weten of je zijn mails niet negeert? Is het die webwinkel die wil weten wat jij op hun website doet nadat ze de nieuwsbrief hebben verstuurd? Of is het een vereniging die een online dienst gebruikt om hun mails te versturen en eigenlijk onbedoeld dit soort tracking meestuurt? Wees je bewust van alle privacy-implicaties rondom e-mail en informeer je zelf over de mogelijke gevolgen en mogelijkheden om die te voorkomen.