De privacy-gevaren van e-mail

Vrijwel iedereen heeft tegenwoordig wel minimaal één e-mailadres. De meeste mensen met een beetje online bestaan hebben er al gauw meerdere.

E-mail is volledig ingeburgerd en we kunnen eigenlijk niet meer zonder een mailadres. De belangrijkste zaken doen we via e-mail: onze online accounts bevestigen, onze vergeten wachtwoorden achterhalen, belangrijke documenten verzenden en ontvangen en heel soms de foto’s die te privé zijn voor social media naar vrienden of familie sturen.

Wat veel mensen zich echter niet realiseren is dat een e-mailtje te vergelijken is met een ansichtkaart. Je bericht, foto of document wordt niet verpakt in een envelop, maar wordt los door de digitale postbodes van A naar B gebracht. En die postbodes kunnen dan dus ook alles inzien. Bovendien worden e-mails niet fysiek verplaatst, maar telkens gekopieerd. Al die digitale postbodes hebben dus minimaal één kopie van je e-mail en van al je bijlagen. Een extra kopietje is zo gemaakt, je zou het niet door hebben als een kwaadwillende dit ergens in het verzendproces doet.

Nou kun je natuurlijk je e-mails versleutelen. Er zijn online genoeg handleidingen te vinden hoe dat moet, en als je geluk hebt is er bij jou in de buurt misschien wel een cryptoparty, waar je geholpen wordt om e-mailversleuteling op je laptop te installeren. Maar realiseer je wel dat een e-mailtje altijd een soort ansichtkaart zal blijven. Het enige dat je kunt versleutelen is wat je achterop de kaart zet. De postbodes kunnen nog altijd zien wanneer en naar wie jij je digitale ansichtkaarten stuurt, al zijn natuurlijk je bijlagen wel versleuteld.

postcardWat ook vrijwel niemand weet is dat als je een e-mail eenmaal hebt ontvangen, je nog steeds om je privacy moet denken. De verzender kan namelijk zien of, wanneer en hoe vaak jij je mail bekijkt. Iedere keer dat je een e-mail opent worden namelijk alle plaatjes geladen. Ook de plaatjes die niet als bijlage in de mail zitten. Deze plaatjes staan op internet en worden door je e-mailprogramma ingeladen. De verzender zorgt dat jouw mailtje een uniek adres gebruikt om dat plaatje op te halen. Zo kan hij bijhouden of dat plaatje via dat unieke adres wordt geladen van zijn internetsite. Zo ziet hij dus of jij je mail al geopend hebt. En aangezien je e-mailprogramma dat iedere keer doet als het mailtje op je scherm verschijnt, weet de verzendende partij precies hoe vaak jij je mail bekijkt.

Gelukkig kun je je hier redelijk gemakkelijk tegen beschermen. Het enige wat je hoeft te doen is in de instellingen van je e-mailprogramma de optie dat plaatjes van het internet worden ingeladen úit te zetten. Helaas bieden niet alle e-mailprogramma’s deze mogelijkheid; bijvoorbeeld de Gmail app van iOS heeft deze optie niet (meer). Ik raad je dan ook aan deze app meteen te verwijderen.

Het kan nog erger. Bij het inladen van de plaatjes van internet wordt er vaak een cookie meegestuurd naar je browser, ondanks dat het verboden is om dit ongevraagd te doen. Het gevolg is dat de sites die dit doen je e-mailgedrag aan je internetgedrag kunnen koppelen. Zo wordt zonder dat je er iets van merkt álles van je bijgehouden en aan elkaar gekoppeld.

Zet de optie voor het inladen van externe afbeeldingen eens uit en je zult meteen zien hoe vaak deze techniek gebruikt wordt, want veel e-mails zullen lege witte vlakken bevatten. Vraag je vervolgens af wat het belang van de verzender zou zijn om jou dit soort bespionerende e-mails te sturen. Is het je collega die wil weten of je zijn mails niet negeert? Is het die webwinkel die wil weten wat jij op hun website doet nadat ze de nieuwsbrief hebben verstuurd? Of is het een vereniging die een online dienst gebruikt om hun mails te versturen en eigenlijk onbedoeld dit soort tracking meestuurt? Wees je bewust van alle privacy-implicaties rondom e-mail en informeer je zelf over de mogelijke gevolgen en mogelijkheden om die te voorkomen.

Deel via social media:
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail